Υπέθεσα πως ξέχασα ο,τι πέρασα, υπέθεσα οτι θα'σαι καλά και χαμογέλασα και μη ρωτάς τα νέα μου το παρελθόν μου ξέγραψα, σήμερα ξύπνησα με νεύρα, ένας λόγος που ξενέρωσα.
-Σκιάχτρο
Οι άνθρωποι που δε μιλάνε ακούσαν ψέματα,
μοιάζουν με τίγρεις πίσω από συρματοπλέγματα.
Και οι άνθρωποι που δε μιλάνε νιώσανε άβολα,
κοιτούν περίεργα και σκέφτονται παράλογα.
Όλοι εκείνοι που σωπάσανε κουράστηκαν,
σε κάποιον έρωτα πνιγήκαν και ξεβράστηκαν,
γίνανε στίχοι σε βίβλια που δεν διαβάστηκαν,
σαν στρατιώτες έπεσαν και σαν παιδιά γελάστηκαν.
Οι άνθρωποι που δε μιλάνε πάντα απέχουνε,
και όταν ανοίγει κάμερα απ’την άλλη τρέχουνε.
Σαν τα δελφίνια μόνο οι ράχες τους εξέχουνε,
σχίζουνε τον αφρό και στον βυθό επιστρέφουνε.
Οι άνθρωποι που δεν μιλάνε απλά πληγώθηκαν,
γίνανε κάστρα και στα κάστρα μέσα χώθηκαν,
γίνανε άστρα και στα άστρα απογειώθηκαν,
γίνανε σύννεφα, με σύννεφα ενώθηκαν.
Σέβομαι ανθρώπους που να μη μιλάνε διάλεξαν.
Σέβομαι αυτούς που ζήσαν μόνοι τους και άντεξαν.
Οι άνθρωποι που δε μιλάν βρήκαν την άκρη τους,
μιλάν πολύ αλλά μιλάν μόνο στην πάρτη τους.
Στίχοιμα-Σιωπηλό
(via fylakas-aggelos)
please, keep writing. keep drawing. keep painting. please keep making your art no matter how many may try to push you down. the world does not have nearly enough artists.
(via foniko-mhxanhma)
Ρε, ξέρεις τι με στεναχωρεί;
Όταν οι άνθρωποι μιλάνε για το πάθος τους, και τρελαίνονται και εκστασιαζονται, και κάποια στιγμή σταματάνε και λένε απολογητικά “Συγγνώμη, ξέρω ότι αυτό είναι κουραστικό” ή “Συγγνώμη, παρασύρθηκα”
Όχι αγάπη μου! Μίλα μου, πες τα μου όλα!
Αχ πόσο με στεναχωρούνε κατι τέτοια.
Ξέρεις ότι αυτοί οι άνθρωποι, κάποτε φάγανε μεγάλη απόρριψη από κάποιον που είχε το θράσος να τους πει ότι είναι βαρετοί. Ή να τους πει ότι γίνονται κουραστικοί.
Και αυτό τους κατέληξε στο να ζητάνε κάθε πέντε λεπτά συγγνώμη όταν μιλούν για αυτό που αγαπάνε.
Ν.ΚThis text shot me right in the heart.
Μας γαμησες…
Συγγνώμη
Για πάντα ριμπλογκ
(via fylakas-aggelos)
